KIRKOR JADWIGA (S. BEATRIX) – nazaretanka.
Urodziła się 5. 08. 1895 r. w Rostowie nad Donem w rodzinie Zygmunta i Jadwigi z d. Dowajno . Ukończyła studia filozoficzne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie i w 1923 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Najśw. Rodziny z Nazaretu. Początkowo opiekowała się młodzieżą, jako wychowawczyni w internacie przy Liceum Sióstr Nazaretanek w Warszawie. Po złożeniu profesji wieczystej podjęła obowiązki przełożonej domów w Rabce (1932 – 1935) i w Komańczy k/Sanoka (1935 – 1938). Choroba uniemożliwiła K. kontynuację rozpoczętej w 1938 r. kadencji przełożonej domu w Wadowicach. Po rekonwalescencji, 29. 08. 1939 r. została skierowana do zorganizowania nowej placówki w Kielcach. Ordynariusz kielecki, bp Czesław Kaczmarek powierzył nazaretankom prowadzenie od roku szkolnego 1939/1940 zespołu diecezjalnych szkół katolickich dla dziewcząt. K. pozostała w Kielcach przez cały okres okupacji. Zorganizowała „tanią kuchnię”, wysyłała paczki do kapłanów kieleckich uwięzionych w obozach koncentracyjnych. Włączyła się w działalność Armii Krajowej (pseud. Bea). Wysyłała m.in. pierwsze meldunki o potajemnych przygotowaniach prowadzonych na terenach Kielecczyzny przez niemiecką formację „Afrika – Korps” do inwazji w Afryce przeciw Brytyjskiej Armii Nilu. Od października 1944 r., po upadku Powstania Warszawskiego, włączyła się w akcję dożywiania i pomocy dla uchodźców z Warszawy. Po przesunięciu się linii frontu przez Kielce, w lutym 1945 r. reaktywowała działalność szkół prowadzonych przez nazaretanki. Od kwietnia 1945 r. objęła obowiązki przełożonej domu w Częstochowie. W maju 1948 r. otrzymała nominację na przełożoną prowincjalną prowincji warszawskiej Zgromadzenia Sióstr Najśw. Rodziny z Nazaretu. W Warszawie włączyła się w tworzenie struktur współpracy międzyzakonnej (Konsulta i Wydział Spraw Zakonnych przy Sekretariacie Prymasa Polski). W domu prowincjalnym w Warszawie przy ul. Czerniakowskiej 137 organizowała pierwsze spotkania wyższych przełożonych zgromadzeń żeńskich i przechowywała dokumenty dotyczące współpracy międzyzakonnej. Aresztowana 4.09.1952 r. w domu prowincjalnym w Warszawie i uwięziona w więzieniu śledczym na Mokotowie przy ul. Rakowieckiej. Organy bezpieczeństwa przez 14 miesięcy prowadziły śledztwo, starając się włączyć siostrę do procesu pokazowego – bp Cz. Kaczmarka. Opuściła więzienie mokotowskie 28.11.1953 r. i powróciła do obowiązków przełożonej prowincjalnej w Warszawie, pełniąc je do końca kadencji. W 1955 r. powróciła do prowincji krakowskiej . Pracowała w różnych domach ( 1956 – 1969 we Wrocławiu jako organistka i maszynistka, 1969 – 1972 – ponownie jako przełożona domu w Kielcach, a od 1972 r. w Krakowie , osłabiona chorobą zajmowała się biblioteką zakonną). Zmarła 27.01.1985 r. i została pochowana w grobowcu nazaretanek na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Bibliografia: APKNaz. Akta personalne; Adela Łączkówna, Wspomnienia o współpracy międzyzakonnej zgromadzeń zakonnych żeńskich w Polsce po II wojnie światowej do 1960 r., t. 2, Warszawa 1986, mps w Archiwum Wydziału Spraw Zakonnych przy Sekretariacie Prymasa Polski; „Bohaterskie Kielczanki w tragicznych dniach września 1939 r.” w: „Biuletyn Informacyjno-Historyczny” Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, Koło nr 1 w Kielcach, 1-3:2000, s. 8 – 11.
s. Danuta Kozieł CSFN