WESTWALEWICZ JULIA (S. BENIGNA) – nazaretanka.
Urodziła się 16. 01. 1908 r. w Petersburgu w rodzinie Tadeusza i Zofii z d. Rutka. Ukończyła szkołę średnią w Krakowie i w 1927 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Najśw. Rodziny
z Nazaretu. Profesję wieczystą złożyła w 1935 r. W latach międzywojennych (1930 – 1939) była wychowawczynią i sekretarką w szkołach i internatach w Krakowie, Rabce i we Lwowie. W latach okupacji opiekowała się młodzieżą w domach dziecka z ramienia RGO prowadzonych przez nazaretanki w Krakowie i Częstochowie. Po wojnie była przełożoną domu w Krakowie (1948 – 1951). Po zakończeniu kadencji, w 1951 r. otrzymała nominację na przełożoną
w Kielcach, przejmując obowiązki od – Machowskiej Jadwigi (s. Izabelli).
Jednocześnie była radną prowincjalną prowincji krakowskiej nazaretanek. W sierpniu 1952 r. została aresztowana w związku z przygotowywanym procesem – bp Cz. Kaczmarka.
W więzieniu śledczym w Kielcach przebywała od 7. 08.1952 r. do 23.01.1953 r. (księga więźniów nr 2007/52), oskarżona o współpracę z ośrodkiem antypolskim i czerpanie korzyści materialnych ze szpiegostwa. W więzieniu stosowano wobec siostry różne metody nacisku
i presji psychicznej, które doprowadziły do szybkiego rozwoju choroby nowotworowej.
W grudniu 1952 r. otrzymała wyrok skazujący. Przed Sądem Najwyższym odbyła się 21.01.1953 r. rozprawa apelacyjna. Obrońcą był adw. Maurycy Karniol. W wyniku rozprawy wyrok został zmniejszony do 14 miesięcy więzienia, z czego połowę sąd darował na podstawie ustawy o amnestii z 22.11.1952 r., a resztę uznał za odcierpianą w więzieniu śledczym. Siostra Benigna opuściła więzienie śledcze w Kielcach 23.01.1953 r. i leczyła się w szpitalu
w Krakowie. Na krótko powróciła do obowiązków przełożonej domu w Kielcach i radnej prowincjalnej. Postępująca choroba zmusiła ją do całkowitego odejścia od zajęć. Zmarła 20.01.1955 r. w Kielcach.
Bibliografia: APKNaz. Akta personalne.
s. Danuta Kozieł CSFN